تبليغاتX
هستی بود و زمزمه ای...

هستی بود و زمزمه ای...

 

 از کسی نمي پرسند چه هنگام می تواند خدانگهدار بگوید

 از عادات انسانیش نمی پرسند

 از خویشتنش نمی پرسند

 

 زمانی

        به ناگاه

                باید با آن رودرروی در آید

 

 تاب آورد

       بپذیرد

             وداع را

                     درد مرگ را

                                  فرو ریختن را...

 

  تا دیگر بار

 

                  بتواند که برخیزد

 

                                                           " مارگوت بيكل "

 

+ نوشته شده در  یکشنبه 1387/02/01ساعت 13:49  توسط نسرین  |